بسم الله الرّحمن الرّحیم

سامانه پرسش و پاسخ - تدبر در قرآن کریم

سلام. خوش آمدید. پیشنهاد می‌شود ابتدا به راهنمای سایت مراجعه کنید.

0 امتیاز
5 بازدید
در سایر توسط (16 امتیاز)
ویرایش شده توسط
0 1
اینکه خداوند در قرآن میفرماید از روح خود در انسان دمیدم، منظور از روح خدا چیست ؟مگر خداوند روح دارد؟

1 پاسخ

0 امتیاز
توسط (556 امتیاز)
0

در آیۀ شریفۀ «نَفَختُ فیهِ مِن روحی» (حجر: 29) «روح» به یاء متکلم اضافه شده و این ترکیب، مضاف و مضاف‌الیه است (روحی = روح من). حال ترکیب مضاف و مضاف‌الیه:

  1. گاهی معنای مالکیت دارد؛ در این صورت «روحی»؛ یعنی آن روح که من مالکش هستم؛
  2. گاهی معنای اختصاص دارد؛ در این صورت «روحی»؛ یعنی آن روح که مختصّ به من است؛
  3. گاهی معنای ظرفیت دارد؛ در این صورت «روحی»؛ یعنی آن روح که در من است.

در آیۀ مذکور، معنای این مضاف و مضاف‌الیه، اختصاص است؛ یعنی روحی است که اختصاص به خدا دارد و شرافت و عظمتش را از خدا دریافت می‌کند؛ نه این‌که این روح در خدا حلول کرده باشد (معنای ظرفیت ندارد)؛ و نه این‌که نسبتش با خدا مثل تعلّق روح انسان به بدن انسان باشد.

همچنین می‌توان معنای مالکیت را هم در این آیه برای کلمۀ «روحی» در نظر گرفت.

سامانه پرسش و پاسخ
به سامانه پرسش و پاسخ خوش آمدید.
این سامانه محلی است برای مطرح کردن پرسش‌های مخاطبان تدبر در قرآن کریم اعم از تدبرآموزان، مربیان و مدرسان تدبر و سایر علاقه‌مندان به مباحث دینی.
پاسخ‌ها توسط حجت الاسلام علی صبوحی طسوجی و پژوهشگران مؤسسۀ تدبر در کلام وحی ارائه می‌شود.

دسته‌بندی‌ها

237 سؤال

240 پاسخ

56 دیدگاه

91 کاربر

logo-samandehi
...