بسم الله الرّحمن الرّحیم

سامانه پرسش و پاسخ - تدبر در قرآن کریم

سلام. خوش آمدید. پیشنهاد می‌شود ابتدا به راهنمای سایت مراجعه کنید.

0 امتیاز
13 بازدید
در سایر توسط (119 امتیاز)

چرا خداوند نظام هستی را طوری سامان داده است که مومنان برای رسیدن به بهشت و تنعم ابدی، لازم است در دنیا سختی و فشار را تحمل کنند؟ مخصوصا سیره انبیا و ائمه مملو از این دشواری هاست؛ مثلا فشارهایی که بر وجود مقدس پیامبر اکرم ص وارد شده و یا وقایع غصب خلافت و یا حادثه کربلا و ...

آیا نمیشد خداوند انسان را از همان ابتدا در بهشت متنعم میگرداند برای ابد؟ مگر وجه خلقت، رحمت و رافت الهی و به قول معروف «من نکردم خلق تا سودی کنم، بلکه بر بندگان جودی کنم» نیست؟ پس چرا اصلا ابتلا و امتحان؟

معمولا در جواب این سوال گفته میشود این سختی ها باعث میشود درجه انسان بالا برود و مثلا بالاتر از فرشتگان قرار گیرد؛ در جواب این پاسخ میتوان گفت خوب خدا میتوانست همه موجودات را به شکلی یکدست و هم درجه، در بهشتی ابدی متنعم گرداند؛ این حالت بهتر نیست؟!

یکی دیگر از جواب های این سوال این است که این سختی ها در ظاهر و از نگاه ما سختی هستند، اما برای آن شخص شیرین و دلپذیر هستند؛ در صورتی که بنظر حقیر این جواب کامل نیست؛ بنده مصادیق عالی را نمیدانم ولی روشن است که انجام تکالیف دینی معمولا با دشواری همراه است؛ نماز صبح، روزه، جهاد و... همه دشوار هستند و اگر دینداری ساده و شیرین بود که همه دیندار میبودند و این مقدار الحاد و جرم در جهان جریان نداشت؛ اینکه ما مفهومی به نام صبر بر طاعت داریم نیز موید همین معناست، چرا که صبر در سختی معنا پیدا میکند نه در شیرینی و خوشی؛ پس اینکه اصل دشواری زندگی مومنان را انکار کنیم به نظر درست نمی‌آید.

لطفا نظر خود را بفرمایید یا اگر این بحث بحث مفصلی است و نمیتوان در قالب این سامانه پاسخ داد، منبع مطالعه معرفی بفرمایید.

1 پاسخ

0 امتیاز
توسط (910 امتیاز)

مسئلۀ همراه بودن زندگی مؤمنان با دشواری، مطلبی است که از لوازم «نظام احسن» است. نظام احسن یعنی اینکه انسان‌ها در عالَمی به رقابت برای رسیدن به کمال بپردازند که در آن امکان تخلف، فسق، کفر، قتل و غارت و... وجود داشته باشد و با وجود امکان تخلف و با وجود امکان سقوط به درکات حیوانی، انسان‌ها به اختیار و انتخاب خود راه کمال را طی کنند. این در واقع همان «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ» (تین: 4) است. انسان در «احسن تقویم» است؛ اما امکان سقوط او وجود دارد: «ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ» (تین: 5)؛ مگر با داشتن ایمان و عمل صالح: «إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» (تین: 6). روشن است که رسیدن به کمال، در نظامی که در آن امکان سقوط وجود دارد، به مراتب ارزشمندتر است از رسیدن به کمال در نظامی که امکان سقوط در آن وجود ندشته باشد.

لازمۀ چنین نظامی این است که برای مؤمنان، سختی‌هایی رخ می‌دهد. ظالمان، فاسقان، فاجران، تبهکاران، مجرمان، انحصارطلبان و... فضایی را ایجاد می‌کنند که زندگی مؤمنان را با چالش‌هایی روبرو می‌کند و مؤمنان هم در اینجا باید صبر کنند؛ و این امتحان ما است. پس اینکه در اینجا بحث امتحان پیش می‌آید، از لوازم نظام احسن است. پایه و پاسخ این سؤال، در نظام احسن قرار دارد.

سامانه پرسش و پاسخ
به سامانه پرسش و پاسخ تدبر در قرآن کریم خوش آمدید.
این سامانه محلی است برای مطرح کردن پرسش‌های مخاطبان تدبر در قرآن کریم اعم از تدبرآموزان، مربیان و مدرسان تدبر و سایر علاقه‌مندان به مباحث دینی.
پاسخ‌ها توسط حجت الاسلام علی صبوحی طسوجی و پژوهشگران مؤسسۀ تدبر در کلام وحی ارائه می‌شود.

دسته‌بندی‌ها

331 سؤال

335 پاسخ

96 دیدگاه

143 کاربر

logo-samandehi
...