بسم الله الرّحمن الرّحیم

سامانه پرسش و پاسخ - تدبر در قرآن کریم

سلام. خوش آمدید. پیشنهاد می‌شود ابتدا به راهنمای سایت مراجعه کنید.

0 امتیاز
290 بازدید
در مسائل اعتقادی، تربیتی و اخلاقی توسط (40 امتیاز)

برادر ارجمند، جناب آقای صبوحی عزیز،

سلام علیکم

گاهی اوقات انسان مومنی دچار گناه می‌شود. در خصوص انجام گناه این فرد و با وجود اطلاع این شخص از عواقب گناه، افزودن سیاهی بر قلب این شخص و عدم بازگشت وی به شرایط قبل از گناه (حتی در صورت توبه) باز هم از نفس خویش تبعیت می‌کند و مرتکب گناه می‌شود. در آیات و روایات تعبیرهای مختلفی از این واقعه می‌شود:

1) برخی می‌گویند چنین فردی اصلا مومن نیست چرا که اصرار بر ارتکاب گناه پس از توبه دارد.

2) برخی می‌گویند اگر مومن در دنیا به مصائب و مشکلاتی مبتلا نشود، نشان‌دهنده‌ی غفلت از خدا و دوری از اوست و این گناه مصداقی بر مصائب و مشکلات مومن است.

3) برخی می‌گویند چنین شخصی دچار ریا شده است؛ چرا که در ظاهر با اقداماتی که انجام می‌دهد از وی به عنوان مومن یاد می‌شود؛ اما در باطن و در خلوت خویش دست به گناه می‌زند. ریا و نفاق نیز آفت دین محسوب می‌شود.

4) برخی می‌گویند مومن دوره‌ی قبض و بسط قلبی دارد. گاهی اوقات در همان شرایطی که شوق و اشتیاق به عبادت دارد، از وی گناه و خطا سرمی‌زند و این امری طبیعی در زندگی هر انسانی حتی اولیای خدا ولی غیرمعصوم است.

5) برخی می‌گویند این گناهان زمینه‌ساز رشد و پیشرفت‌های والاتر در صورت توبه و بازگشت به مسیر اصلی خواهد شد.

6) برخی می‌گویند چنین انسانی از انسان‌های کافر و مشرک نیز پست‌تر و ذلیل‌تر است. چرا که به اسم دین‌داری و دیانت در حق دین و نفسش خیانت می‌کند.

7) برخی می‌گویند خداوند رئوف و مهربان است و می‌بخشد؛ برخی دیگر می‌گویند نه! خداوند گناهانش را با اشد مجازات پاسخ می‌دهد.

سوال بنده این است که بالاخره کدام تعبیر درست است؟ مرز میان تبشیر و انذار الهی به صورت واضح چیست؟ از طرفی می‌گویند راه توبه همواره باز است، از طرفی حتی در صورت توبه لکه‌های سیاهی گناه پابرجا می‌ماند.

اگر انسان مومن با این پیش‌فرض ذهنی جلو برود که حر نیز در لحظات پایانی رستگار و سعادت‌مند شد؛ اما می‌توانست جایگاه‌های والاتری داشته باشد که گناهانش نگذاشت، لغزش‌هایش در دنیا بیشتر و بیشتر نخواهد شد؟ بیشتر از کافر و مشرک مرتکب گناه نمی‌شود و برای خود توجیه بیاورد؟

1 پاسخ

0 امتیاز
توسط (1.7k امتیاز)

سلام علیکم و رحمة الله

این تعابیری که فرمودید که آیات و روایات به ما می‌دهد و دیدگاه آیات و روایات را به چند قسمت تقسیم کرده‌اید، آیا برای این آیات و روایات، مستندی هم دارید یا جمع‌بندی ذهنی‌تان است؟ این مسئله در پاسخ این سؤال اهمیت دارد.

توسط (40 امتیاز)
سلام علیکم.

بله جمع‌بندی ذهنی بنده از سخنرانی‌های مختلفی است که روحانیون مختلف ارائه داده‌اند. به عنوان مثال به یاد دارم در جلسات خود، همواره از باقی ماندن لکه‌های سیاه گناه حتی در صورت توبه سخن می‌گفتید. یا همان مسئله‌ی بسط و قبض قلب.
توسط (1.7k امتیاز)

سلام علیکم و رحمة الله

خدا توبه‌پذیر است؛ توبه هم شرایطی دارد؛ انسان باید عزم بر ترک گناه کند و تا جایی که می‌تواند، آثار بد گناهش را جبران کند. وقتی خدا توبه می‌پذیرد، حتی ممکن است مقام توبه آن‌قدر بالا رود که خداوند در پروندۀ انسان به جای سیئه و گناه، حسنه و خوبی بنویسد. این به جای خودش محفوظ است. پس توبه می‌تواند آثار گناه را نیز از بین ببرد.

اما سؤال این است: کسی که اصلاً گناه نکرده که نیازی به توبه داشته باشد، با کسی که گناه کرده و توبه کرده، هم‌مقام است؟ حتماً فرق دارد. وقتی خدا گناه توبه‌کننده را می‌بخشد و مقام او را بالا می‌برد، پس مقام آن کس را که اصلاً گناه نمی‌کند، بیش از او بالا می‌برد. پس نباید انسان‌ها با دل خوش کردن به اینکه «توبه می‌کنیم» گناه کنند؛ بلکه باید تا جایی که می‌توانند، از شکل‌گیری گناه جلوگیری کنند و قبل از گناه توبه کنند. این خیلی بهتر از توبۀ بعد از گناه است. هرچند که توبۀ بعد از گناه را هم اگر خدا به انسان توفیق دهد که توبه کند، می‌پذیرد.

سامانه پرسش و پاسخ
به سامانه پرسش و پاسخ تدبر در قرآن کریم خوش آمدید.
این سامانه محلی است برای مطرح کردن پرسش‌های مخاطبان تدبر در قرآن کریم اعم از تدبرآموزان، مربیان و مدرسان تدبر و سایر علاقه‌مندان به مباحث دینی.
پاسخ‌ها توسط حجت الاسلام علی صبوحی طسوجی ارائه می‌شود.

دسته‌بندی‌ها

679 سؤال

671 پاسخ

208 دیدگاه

2.2k کاربر

...